Blogs

persoonlijke blogs van Zieja (1)

 

‘Zieja’ post hier regelmatig haar persoonlijke verhalen en die van anderen. Wil je ook anoniem je verhaal delen? Mail naar zieja@ik-zie-ik-zie.nl.

In de bus – deel 1

Mijn naam is Zieja en ik ben 28 jaar oud. Ik ben sociaal wetenschapper, maar ook erg gevoelig en ‘speciaal begaafd’ (of hoe je het dan ook wil noemen). Het voelt alsof mijn gedachten en gevoelens altijd in conflict zijn met elkaar. Ik heb ervaringen, waarvoor ik bewijs zoek, maar niet kan vinden. Toch kan ik er niet meer omheen dat het zo is. Dat maakt het lastig mezelf te begrijpen. In deze blog beschrijf ik mijn ervaringen en hoe ik hiermee omga.

Wil je meer weten? Mail me op zieja@ik-zie-ik-zie.nl

Ik ben onderweg naar de bushalte. Ik voel me best goed vandaag. Wat fijn dat ik vanochtend zo uitgerust uit mijn bed ben gekomen! En het is ook nog een mooie lentedag vandaag! Het voelt alsof ik er weer tegenaan kan.

 

Aangekomen bij de bushalte ga ik op een strategisch plek vooraan staan, zodat ik hopelijk kan zitten in de bus. Het energieke gevoel van vanochtend ebt langzaam weg. Waarom heb ik toch altijd zo’n hekel aan het reizen met de bus? Waar ligt dat toch aan? Hoe kan ik me toch ineens zo moe voelen terwijl ik zojuist nog zoveel energie had? Ik voel me altijd onrustig als ik dan sta te wachten en ben er bijna zenuwachtig van. Alsof ik een presentatie moet geven. Heel vervelend. Doe toch eens normaal, zeg ik tegen mezelf. Over een half uurtje is het toch weer voorbij? Hoe erg kan het zijn? Ik probeer me te concentreren op de vogeltjes die zo mooi fluiten op deze lentedag.

 

De bus komt eraan. De wachtende mensen wurmen zich naar voren. Wat vind ik het toch vervelend als mensen dreigen in mijn persoonlijke ruimte te komen! Ik krijg het er benauwd van! Laat die bus maar snel hier zijn dan kan ik tenminste zitten.

 

De busdeur gaat open, iedereen probeert zich zo snel mogelijk naar binnen te wurmen. Het voelt bijna alsof mensen voor de beste plek aan het vechten zijn. Als iedereen elkaar toch wat meer de ruimte zouden geven, zou het een stuk sneller gaan? Iedereen is geïrriteerd en hierdoor voel ik me helemaal geïrriteerd. Ik raak er erg onrustig van. Het voelt heel vervelend en ik zou nu gewoon weer naar huis gaan als het zou kunnen.

 

In de bus blijkt het erg druk te zijn. Fijn, dat heb ik weer. Dan maar op zoek naar een plekje om nog te kunnen zitten. Een aantal plekken ontwijk ik. Uiteindelijk ga ik zitten.

 

Als ik eenmaal zit, vraag ik me af waarom ik niet naast bepaalde mensen wil gaan zitten en waarom ik dit meisje naast mij wel oké vind? Ik weet dat ik erg gevoelig ben voor ‘sferen’ van mensen, waardoor ik soms mensen ontwijk. Zou dat nu ook zijn? Ik ga rustig achterover zitten om een beetje op adem te komen. Ik probeer mezelf af te leiden met muziek in mijn oren om weer wat rustiger te worden. Dit busritje is zo weer voorbij.

 

Herken je jezelf in mijn verhaal? Wil je meer weten? Of wil je zelf iets delen? Mail me op zieja@ik-zie-ik-zie.nl

 

terug naar Onze blogs